Berlin II

Dag drie werd gevuld met een vlooienmarkt, een visite bij de ziekenzorg, een fotoreportage bij het stulpje van de Bundespräsident en een bezoekje aan de kern van het westen, de winkelcentra in de winkelstraat. Het was ons daar wat te druk en we vluchtten. Terug naar de joodse buurt en ons favoriete restaurantje met de mooooooooooie kerstboom J We zagen ook het paradijselijke Schloss Charlottenburg met bijhorende, wat dacht je.. kerstmarkt.

Berlijn, je zit in m’n hart. Berlijn, wat ben je mooi. Wat is het leven mooi. Soms is het leven zo mooi als een blokje verse smeerkaas.

Berlin I

Berlijn was geweldig mooi. We bekeken eerst een stuk muur. Kwestie van zeker te zijn dat we wel degelijk in Berlijn waren en kwestie van eens te informeren naar een goeie bouwfirma hier in het Duitse. En dan begon het echte sprookje. We stapten uit aan de haltestelle unter den Linden en daar in de verte, rees hij voor onze petoeterige neusjes op: de enige echte Brandenburger Tor. Moeilijk te geloven dat de poort die nu eigenlijk de keizerin der Duitse poorten is enkele luttele jaren geleden nog volledig in Berlijn-Oost stond. We wandelden verder op de grote allee, Unter den Linden. Schitterend, geen woorden voor, wat een wereldse gebouwen! In de universiteit sprongen we snel even binnen. Jena is super, maar stel je voor dat je daar studeert, zo’n pracht van ’n gebouw! En de trap binnen was ook uniek in de wereld, Rachelle en ik zijn er helemaal fan van: op elke trede staat ’n bordje: pas op, trapje. HAHA hilarisch en dat in ’n oerserieus gebouw, ik kwam niet meer bij. Dus besloten we maar verder te gaan en ’n kerstmarktje te doen, het eerste van de 5 die we deden J MM lekker warme drankjes drinken en veel kijken naar de fantastische mooie cadeautjes. We bekeken nog de Doms, die zijn wondermooi ’s avonds en de mooie Schlossbrücke met oude beelden. Dan was het al huiswaartskeertijd, want de trams rijden niet zo laat. We dronken ons dan maar lazarus aan chocomelks en cola’s in het pubje bij de jeugdherberg. De bubbleroom was de onze. We hoopten op champagne en n whirlpool, maar tevergeefs. Toch ’n gezellig stekje, al word je er gewekt door de Australiërs die binnen en buiten huppen. Altijd geweten dat die kangoeroes vreemde beestjes zijn.

De volgende dag bezochten we het jodenmuseum, dat 2 verdiepingen lang alles wat joods is voorstelt en dan de hele holocaust in 5 luttele paneeltjes samenvat. Die Duitsers. Ik zal ze nooit begrijpen. Dag 2 werd nog gevuld met Checkpoint Charlie, een levensechte tentoonstelling over de nazi’s, de wondermooie joodse synagoge en als Schmankerl (kers op de taart) TOT en MET: ons nachtelijk bezoek aan de Reichstag. Om nooit meer te vergeten. Zo’n uitzicht. Zo’n wondermooi kerstversierde stad. Zo’n prachtige stad en zo’n heerlijke kerstbomen. Angela weet waarom ze Bundeskanzlerin is. Nog een weetje voor de fans: onze vriend Adolf was nooit in de Bundestag. Die brandde af in de jaren ’30. Sneu voor hem. Maar hij moet het maar weten. ‘k Heb het altijd een fout besnorde eikel met te slappe rechterhand gevonden.

Hier nog alles ok!

Hallowaaa!!! De laatste tijd werd danig gevuld met uitstapjes naar Berlijn (wondermooi), feestjes en scholige bezigheden. Maar hier is uw reporter terug! Gisterenavond was er een lekker vet kerstfeestje gepland ten huize ene Erasmusser. We gingen er allen heen en het was echt een zalig l'auberge espagnole gevoel, al die culturen en afkomsten samen en allemaal aan het dansen. Ik wist dat erasmus zwinneg was, maar nog niet dat het zo ontroerend zwinneg kon zijn. De hele meute ging loeihard meekwijlend op Milows ayo technology helemaal uit z'n dak. 50ct is in Europa helemaal vergeten. Waren vertegenwoordigd: Duitsland, België, Brazilië, Frankrijk, Algerije, Denemarken en Hongarije. Zot! We eindigden de avond in de plaatselijke alternatieve bar de Flower Power, en gingen los op de stevige rock 'n roll hitjes die de dj uit z'n mouw schudde. Je had er echt bij moeten zijn. Of misschien ook niet. Want dan was België oververtegenwoordigd. In 8 weken nog geen Belg ontmoet trouwens. Enkel gisteren een Nedelanders op de kerstmarkt. Uit Groningen. Asjemenou.
Nog enkele leuke foto's van de voorbije länderabends om af te sluiten:
Albanië en het offerfeest van de islam.
Tussendoor de kersmarkt in Jena en de schaatspiste.

De Sint is zoek

De Sint is Zoek

Die dag stond het in alle kranten.
“De Sint is zoek” klonk het langs alle kanten.
Kleine Otje schronk zich een hoedje.
Ze verslikte zich zelfs in haar favoriete toetje.
De Sint zoek, die lieve, heilige man?
Onvoorstelbaar dat dit gebeuren kan!
Otje glipte van de keukentafel weg.
Vliegensvlug liep ze de tuin in en kroop door de heg.
Daar woonde Wolf, haar buurman.
Je weet wel, zo’n buur die ongeveer alles kan.
Buiten adem stormde zij het schuurtje binnen.
Zij was totaal buiten zinnen.
Rustig meid, riep Wolf, kom zeg me gauw,
wat in hemelsnaam is er aan de hand met jou?
“De Sint is zoek, wie kon dat nou denken,
wie brengt er nu alle kinderen geschenken?”
Maar buurman Wolf tilde kleine Otje op een stoel
deed haar een lange jas om, en trok een gewichtig smoel.
“Weet jij wel, mijn hooggeachte buurvrouw,
dat ik altijd al detective worden wou?
Daarom gaan wij nu met ons twee
de Sint zoeken, kom maar mee!”
Hij graaide in de schuif nog snel naar zijn loep,
en trok Otje haastig mee naar buiten, op de stoep.
“Ik heb wel eens gehoord, dat de goede Sint
om de 77 jaar op wat vakantie zint.
De laatste keer was mijn grootvader nog klein,
het zou wel eens 77 jaar geleden kunnen zijn.
Daarom zoek ik nu de brave man
bij de vijver, waar je pootjebaden kan.”
Otje dacht na welk pad zij moesten kiezen,
ze mochten namelijk geen seconde verliezen.
“Over het koertje, langs het verkeerslicht!”
Daar renden zij beide, ’t was een grappig zicht.
Hijgend kwamen zij tenslotte bij de vijver aan,
daar was de Sint, ze zagen hem al staan.
Hij droeg een knalblauwe zwembroek en gele sandalen,
en was net in het winkeltje een ijsje gaan halen.
Helemaal uitgeput vielen Otje en Wolf in het gras,
de Sint vroeg geschrokken wat er aan de hand was.
“Het hele land is naar u op zoek, u bent vermist,
wij dachten aan een overval, een smerige list.
Wat fijn te zien dat u het goed maakt,
en dat u zich in ons stadspark vermaakt.
Maar ik vroeg me af hoe het nu morgen moet,
wie er dan de tocht over de daken doet?”
De Sint moest hard lachen en wreef over Otjes hoofd:
“Ik doe morgen mijn ronde, dat is beloofd,
enkel is de Sint nu eenmaal af en toe
aan een rustig dagje vakantie toe.
Dan verdwijn ik eventjes van deze planeet
en trek naar een plekje, zonder dat iemand dat weet.
Als jij me belooft, mijn geheimpje te bewaren,
en mij een hoop officiële rompslomp te besparen,
dan ben ik jou voor eeuwig dankbaar,
zet dan morgen maar heel veel schoenen klaar.”





Heee, wist je dat ze in Jena ook Sint-Maartenstoet doen met lampionnetjes??!
Zalig e! Wel geen bjèstige chiro-car die voorrijdt met het West-Vlaamse Sintemoartesoavend
knoeihard door de luidsprekers, mor toch: gezellig!
Heel veel vrolijke groetjes van Sien,
die al heel de dag in haar hoofd zit met:
'ik kijk heel diep in z'n ogen en zie duizend regenbogen en ik voel me zo yodelo yodeli yodelo!'
Laura 'n vierde plek op 't Eurosong, super!

Landenavond

Maria en Andre, koddig e :)

Elke woensdag wordt hier in het internationale centrum een Länderabend georganiseerd. De eerste week was Duitsland het gastland, de week erna Halloween-USA. Dat was dikke fun want we mochten Kürbisse uitsnijden. Als je de foto's bekijkt snap je wel wat dat is :) Deze week was het gastland Afganistan. Heel mooi, zo konden we eens de andere kant van dat immer-in-oorlog-op-het-nieuws-komende-land leren kennen. We mochten Afgaans eten, hun feestelijke klederdracht bewonderen en... wat Afgaans dansen. Dikke aanrader voor niet-dansers, het is helemaal niet moeilijk! (in vergelijking met Knotentanzen, slik). En 3x raden welk land op 16 december het gastland is... BELGIEEEEEE. Wie tips heeft voor typisch Belgisch eten laat maar komen. Ik wil zeker al frieten in zakjes geven, met mayo, hopelijk Jules Destrooper koekjes als die hier te vinden zijn, en dan nog lekkere Opwijkse vlaai maken. Mijn budget is 150 euro voor zo'n 30 man, dus niet TE zot doen e. Veel liefs! ~Sien uit Jena~

Knotentanzen

Hallo schetebezen,

ik ging met Maria vorige week Knotentanzen. Watteee??? Leren swingen. En wat heb ik daar ontdekt? De mannen in de studentenclubs in Jena zijn wel even zo grote snobs als die hier in België! En ze dragen ook zo'n lintjes! En ze kennen Leuven! En ze doen te veel gel in hun haar! En de jongen waarmee ik moest dansen studeerde... 3x raden... RECHTEN :)! En... wat de Leuvense lamzakken maar eens dringend moeten overnemen: elke dag van de week moeten ze 1u schermen!!! Op donderdagmorgen zelfs... om 6u 's morgens. Ai ai caramba!!!!!

Miss und Mister Mitteldeutschland 2009

Op 1 november werd in het winkelcentrum in Jena Miss und Mister Mitteldeutschland 2009 gekozen. En uw reporters Jonas en Sien waren er NATUUUURLIJK bij, wat dacht je. Na de nodige hooggeblondeerde trezebezen te hebben zien passeren, zagen wij ook enkele naturelle schoonheden, meestal brunettes eigenlijk. Bij de jongens was een favoriet vinden niet moeilijk, nr 5 straaaaalde gewoon. Bovendien was hij thuis voorzien van een deftig wafelijzer en een nog deftigere kas(t). Hij werd dan ook logischerwijze de winnaar. Bij de meisjes won diegene die op Linda van milc inc trok ;-)
Ook aanwezig was de enige echt Miss Deutschland 2009; Doris Schmidts. Zij deelde flyers uit. Mijn papa is nu de trotse bezitter van een persoonlijk ondertekende flyer. En denk maar eens hoeveel die op ebay waard zou zijn. Want in België wordt onze Miss gekozen uit zo’n 5 miljoen meisjes. Of, laat ons eerlijk zijn, eigenlijk uit 2,5. Die andere 2,5 miljoen Waalse vallen al uit de boot, want je moet twee talen kunnen spreken. Maar Miss Duitsland, gekozen uit een joekel van een land met 80 miljoen inwoners, is dus de uitverkorene uit zo’n 40 miljoen meisjes. En van deze heeft mijn papa nu een flyer. Woehoew!!!!!

Jonasje op bezoek!!!!

Eerst nog even kort vermelden: met de vakken van erasmus is alles uiteindelijk toch snel in orde

gekomen. Ik belde een mevrouw van het internationaal bureau in Leuven op, en zij heeft m'n email naar Roger Janssens doorgemaild met de vermelding: dringend. Zo heeft hij er sneller op geantwoord. Ze zei: "Ik weet dat dit zo niet zou mogen functioneren, maar zo is het nu eenmaal." Nuja dat maakt mij niet uit, hij heeft geantwoord en alle 3 mijn vakken in Jena zijn correcte equivalenten voor de taalkunde vakken in Leuven dus Sien was deze week übergelukkig.

Maar natuurlijk niet alleen door die goedgekeurde vakken, want school is in het leven bijlange niet het belangrijkste. Om het met een spreuk van op de Beselaarse posterbeurs te zeggen: het hoogste geluk in dit leven is de zekerheid dat iemand van je houdt...

Dit weekend was m'n lieve schatje Jonas op bezoek en we bezochten Weimar, de stad waar Johann Wolfgang Goethe (voor de KULeuven Letterenstudenten: der grosste deutsche Dichter, gestorben 1832) maar liefst 47 jaar van zijn geletterde leven heeft doorgebracht. Dat is voor schrijvers van die tijd heus een flinke periode, geloof me vrij. Die mannen hadden damals de gewoonte eens een paar jaartjes hier, dan weer een paar jaartjes daar, enz. te wonen. Onze goede vriend Goethe gelukkig niet. Hij is Weimar, zijn favoriete Duitse stad heel trouw gebleven. Je kunt het vergelijken met stervoetballers die hun hele carrière bij dezelfde ploeg blijven. Ze zijn zo zeldzaam. (kuhRaùlGonzalesBlancouhum) En wij bekeken Goethes huis van binnen en vanbuiten. Jammergenoeg mocht je geen foto's nemen, want het was echt wel de moeite om eens te zien hoe onze grote held woonde. Een huis vol kamers vol smaakvolle kunst. Ik toon jullie dus maar het NAtionaltheater van Weimar, waar hun stukken al vele malen werden opgevoerd, de markt van Weimar en de muziekschool, waar Leuvense musici alleen maar van kunnen dromen...

Kafkaesk

Zwarte dagen voor de erasmusstudenten uit Leuven. Onze teerbeminde erasmuscoördinator Roger Janssens bevindt zich voor onbekende tijd in het buitenland. Uitgerekend deze man is het die de vele honderdduizenden uitwisselingsstudenten moeten kunnen bereiken, willen zij de vakken die ze in het buitenland uitkozen, laten goedkeuren. Zijn afwezigheid staat op de volautomatische internetsite van de KULeuven echter nergerns vermeld, zijn email geeft geen automatisch antwoord en er is ook geen vervanger die ook de bevoegdheid heeft om vakken goed te keuren. Dikke pech dus. Afwachten is de boodschap. Lekker gezellig knus afwachten vind ik nu niet zo'n vreselijke opgave, ware het niet dat ik hier in Jena tegen vrijdag mijn vakken definitief moet vastleggen. Geen veranderingen meer mogelijk dus volgende week.

Zie daar het lot van een uit het land verstotene. De bureaucratie der Leuvense Letteren heeft maar weer eens gefaald. Gelukkig is er nog altijd het altijd mooie, authentieke en idyllische Jena dat me bij elke stadswandeling op mijn gemak stelt: ik ben in Duitsland, het is hier fijn, en deze ervaring kunnen ze me alvast niet meer afnemen. Zo België, het spijt me ten zeerste, maar deze week ben ik eventjes volledig Duits.

Auf Wiederhören,
~Sien~

Duitslad op z'n best-speciaal voor de familie

Speciaal voor Davy: de douchekop in close-up

Speciaal voor Opa Sef: Weg met de mythe! Eistee heet wel degelijk Eistee en niet Ice Tea!

Speciaal voor Woud: een OBI-Emmer!!!!!!!!!!!