Eerst nog even kort vermelden: met de vakken van erasmus is alles uiteindelijk toch snel in ordegekomen. Ik belde een mevrouw van het internationaal bureau in Leuven op, en zij heeft m'n email naar Roger Janssens doorgemaild met de vermelding: dringend. Zo heeft hij er sneller op geantwoord. Ze zei: "Ik weet dat dit zo niet zou mogen functioneren, maar zo is het nu eenmaal." Nuja dat maakt mij niet uit, hij heeft geantwoord en alle 3 mijn vakken in Jena zijn correcte equivalenten voor de taalkunde vakken in Leuven dus Sien was deze week übergelukkig.
Maar natuurlijk niet alleen door die goedgekeurde vakken, want school is in het leven bijlange niet het belangrijkste. Om het met een spreuk van op de Beselaarse posterbeurs te zeggen: het hoogste geluk in dit leven is de zekerheid dat iemand van je houdt...
Dit weekend was m'n lieve schatje Jonas op bezoek en we bezochten Weimar, de stad waar Johann Wolfgang Goethe (voor de KULeuven Letterenstudenten: der grosste deutsche Dichter, gestorben 1832) maar liefst 47 jaar van zijn geletterde leven heeft doorgebracht. Dat is voor schrijvers van die tijd heus een flinke periode, geloof me vrij. Die mannen hadden damals de gewoonte eens een paar jaartjes hier, dan weer een paar jaartjes daar, enz. te wonen. Onze goede vriend Goethe gelukkig niet. Hij is Weimar, zijn favoriete Duitse stad heel trouw gebleven. Je kunt het vergelijken met stervoetballers die hun hele carrière bij dezelfde ploeg blijven. Ze zijn zo zeldzaam. (kuhRaùlGonzalesBlancouhum) En wij bekeken Goethes huis van binnen en vanbuiten. Jammergenoeg mocht je geen foto's nemen, want het was echt wel de moeite om eens te zien hoe onze grote held woonde. Een huis vol kamers vol smaakvolle kunst. Ik toon jullie dus maar het NAtionaltheater van Weimar, waar hun stukken al vele malen werden opgevoerd, de markt van Weimar en de muziekschool, waar Leuvense musici alleen maar van kunnen dromen...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten