Die dag stond het in alle kranten.
“De Sint is zoek” klonk het langs alle kanten.
Kleine Otje schronk zich een hoedje.
Ze verslikte zich zelfs in haar favoriete toetje.
De Sint zoek, die lieve, heilige man?
Onvoorstelbaar dat dit gebeuren kan!
Otje glipte van de keukentafel weg.
Vliegensvlug liep ze de tuin in en kroop door de heg.
Daar woonde Wolf, haar buurman.
Je weet wel, zo’n buur die ongeveer alles kan.
Buiten adem stormde zij het schuurtje binnen.
Zij was totaal buiten zinnen.
Rustig meid, riep Wolf, kom zeg me gauw,
wat in hemelsnaam is er aan de hand met jou?
“De Sint is zoek, wie kon dat nou denken,
wie brengt er nu alle kinderen geschenken?”
Maar buurman Wolf tilde kleine Otje op een stoel
deed haar een lange jas om, en trok een gewichtig smoel.
“Weet jij wel, mijn hooggeachte buurvrouw,
dat ik altijd al detective worden wou?
Daarom gaan wij nu met ons twee
de Sint zoeken, kom maar mee!”
Hij graaide in de schuif nog snel naar zijn loep,
en trok Otje haastig mee naar buiten, op de stoep.
“Ik heb wel eens gehoord, dat de goede Sint
om de 77 jaar op wat vakantie zint.
De laatste keer was mijn grootvader nog klein,
het zou wel eens 77 jaar geleden kunnen zijn.
Daarom zoek ik nu de brave man
bij de vijver, waar je pootjebaden kan.”
Otje dacht na welk pad zij moesten kiezen,
ze mochten namelijk geen seconde verliezen.
“Over het koertje, langs het verkeerslicht!”
Daar renden zij beide, ’t was een grappig zicht.
Hijgend kwamen zij tenslotte bij de vijver aan,
daar was de Sint, ze zagen hem al staan.
Hij droeg een knalblauwe zwembroek en gele sandalen,
en was net in het winkeltje een ijsje gaan halen.
Helemaal uitgeput vielen Otje en Wolf in het gras,
de Sint vroeg geschrokken wat er aan de hand was.
“Het hele land is naar u op zoek, u bent vermist,
wij dachten aan een overval, een smerige list.
Wat fijn te zien dat u het goed maakt,
en dat u zich in ons stadspark vermaakt.
Maar ik vroeg me af hoe het nu morgen moet,
wie er dan de tocht over de daken doet?”
De Sint moest hard lachen en wreef over Otjes hoofd:
“Ik doe morgen mijn ronde, dat is beloofd,
enkel is de Sint nu eenmaal af en toe
aan een rustig dagje vakantie toe.
Dan verdwijn ik eventjes van deze planeet
en trek naar een plekje, zonder dat iemand dat weet.
Als jij me belooft, mijn geheimpje te bewaren,
en mij een hoop officiële rompslomp te besparen,
dan ben ik jou voor eeuwig dankbaar,
zet dan morgen maar heel veel schoenen klaar.”
Heee, wist je dat ze in Jena ook Sint-Maartenstoet doen met lampionnetjes??!
Zalig e! Wel geen bjèstige chiro-car die voorrijdt met het West-Vlaamse Sintemoartesoavend
knoeihard door de luidsprekers, mor toch: gezellig!
Heel veel vrolijke groetjes van Sien,
die al heel de dag in haar hoofd zit met:
'ik kijk heel diep in z'n ogen en zie duizend regenbogen en ik voel me zo yodelo yodeli yodelo!'
Laura 'n vierde plek op 't Eurosong, super!
