No time to say goodbye, wenn there's always time to meet again

Ik heb het belgenland weinig van me laten horen de laatste dagen. Het zijn hier vreemde dagen. Het afmelden met allerhande stempels wordt me wat te veel. Mensen dag zeggen, omdat je niet weet of je ze voor woensdag nog terug zult zien. Mensen die je heel lief vindt, moeten achterlaten omdat je hier simpelweg maar gewoon erasmusstudent was, en de lessen in België al weer aan hun tweede week toe zijn.
Als ik een filosofiestudent was, zou ik nu schrijven: het leven is een wervelstorm.
Gelukkig ben ik dat niet. Want wat een onzin :) Ah, het leven is zo mooi. En het biedt zoveel kansen. En nu ben ik treurig omdat ik weggaan moet, maar ik zou moeten gelukkig zijn, om alle mooie momenten die ik hier had. Gun me een paar dagen, en dan lukt het me wel. Sta me toe enkele dagen te treuren, om de schoonheid van het leven.

Hoeh, dat klinkt allemaal droevig. Ik wil iedereen bedanken voor z'n lieve reacties en mailtjes, ook deze week nog. Vooral deze week. De lieve mensen die me bezocht hebben. Want ik hoor nu eenmaal thuis in België. En dat hebben jullie me zo duidelijk laten weten, dat ik nu klaar ben om terug te komen.

Daaaaaag Jena, daaaaaaaag lieve Maria, Csilla, Judith, Nastja, Riad, Gabriel, Pal, Nathalie, Andreas, Elli, Caro, Sylvia, Marianne, Turian. Jullie hebben Jena nog mooier gemaakt dan het al was. Dankje wel voor alles!

Siena De Assis Moreira

Belgien fetzt!

Hanne en Jasper waren op bezoek!!!!!!!!!!!

Het was zalig!! Dinsdag en woensdag hebben we Jena verkend, overdag city-tripping, shoppen en veel parlare. 's Avonds geprobeerd uit te gaan, maar er was niet veel los in het Jenase nachtleven. De Duitse mannekes en vrouwtjes moeten blokken, de examens staan hier voor de deur. Donderdag had ik les en mijn trippers vertrokken naar Weimar, de cultuurstad met onverklaarbaar dichtbijliggend concentratiekamp.

(het gaat niet goed met Sien, ik wou kultuur en koncentratie al met 'k' schrijven. Dat heb je na 4 maand Duitsland)

's Avonds hielden we een feestje op kot, om de drank uit m'n frigo te krijgen. Wat totaal niet gelukt is, de gasten hadden teveel meegenomen.. We eindigden in Havanna Club en hebben ons enorm geamuseerd. Vrijdag was er weer een feestje gepland, maar het was niet in Jena centrum, en we besloten de tramrit links te laten liggen, vooral omdat onze shining star Maria al had afgehaakt en we het dus eigenlijk niet wisten zijn. Het werd een gezellige filmavond, met een film die totaaaal geen triller was volgens Jasper en Sien. Volgens Hanne... 't kind trilt nog na :)

Maar het allerleukst waren de eenvoudige momenten samen. Lekker lang ontbijten, ravotpartijtjes op bed, lachen met de Duitsers, Frans spreken met Duits haar op tegen een Zwitser, de verbroedering België - Duitsland met Hanne en Maria die elkaar al snel gevonden hebben. Prachtige momenten. En een uitstekende planning. Ik weet weer waarom ik over 10 dagen naar huis moet. Erasmus kan niet eeuwig duren, en in België liggen nog vele mooie momenten te wachten om geplukt te worden.

Tot heel gauw nu, nog 9x slapen en ik moet de trein al op. Tempus fugit.

Vanmorgen Italiaans examen gehad, het was poepiesimpel, want je mocht een woordenboek gebruiken. Het telt niet mee in Leuven, jammergenoeg :), ik doe het gewoon uit interesse. Morgen nog mijn laatste referaat, over een moeilijk artikel over sociolinguïstiek, ik hoop dat ik het wat juist begrepen heb. Maar we zien wel. Dan kan het afmelden beginnen. En het pure genieten van de laatste dagen en de mensen. Ik heb me voorgenomen iedereen gewoon: 'tot volgende week' te zeggen. Ik ben geen afscheidnemer, dat vind ik niet fijn.

Dus ook voor jullie: tot volgende week!