Pal (Hongarije), Sien, Gabriel, Csilla (Hong.), Riad (Frankrijk), Maria (Duitsl.), Caro (Duitsl.) wat een bont allegaartje :p
:)
Brasilien tantzt!
Met Leen uit België!!
op de foto met 2 spelers van FC Carl Zeiss Jena ; Haha doe ons dat maar even na!
Nastja maakt een gat in de straat! Gelukkig heeft niemand het gezien! En weet je wat, een week later komen we er weer voorbij en .. het gat is er nog steeds. Lachen!
Charlottka mmmjammie
Verjaardagsfeestje Judith
Mijn Maria en ik
Mijn Maria en ik
Hallo geliefden, vrienden, kennissen en sympathisanten
Ik mag mijn blog niet in de steek laten. Vandaar: tijd voor een nieuw bericht.
De eerste drie weken hier in Jena zijn voorbijgevlogen.
Er waren weer leuke feestjes, het weerzien met iedereen na de kerstvakantie was
leuk. We hadden ortodox kerstfeest, kwestie van na heel de feestramsamsam maar
nog eens Kerstmis te vieren. We hadden de landenavond van Tunesië die afgezegd
was en kregen Moldavië in de plaats. En gisteren kregen we de kers op de taart:
Brasilië-avond!!!! De presentatie zelf was nogal slapjes, dat in tegenstelling met het
dansen achteraf. De hele avond Brasiliaanse deuntjes, de temperatuur steeg tot
op Brasiliaanse hoogtes en je kon geen enkel lichaamsdeel stilhouden. Gevolg: na een
paar uur volledig gecrasht en tijd om naar huis te gaan, ik kon gewoon niet meer.
Vanavond is het semesterafsluitparty. Hoh, Jena is zot. :)
Volgende week komen Hanne en Jasper ik verlang er zo hard naar dat ik op kot
verloren loop. Er is niet echt dringend schoolwerk en dat is niet goed. De ene prof
moet de informatie voor de paper nog geven, en da's wel jammer want anders kon
ik er al aan begonnen zijn. Die Duitsers hebben nu eenmaal de vervelende gewoonte
al hun papers te schrijven in de lesvrije periode en de proffen passen zich daaraan
aan.
Verder moet ik hier al m'n vertrekdata opgeven en al eens denken waar ik me moet
afmelden en zo. Geen leuke dingen, dat betekent: weldra vertrek. Ik zal het hier missen,
het supermooie Jena met z'n eeuwige sneeuw. De leuke feestjes, elke dag Duits praten,
en vooral de vele lieve mensen. Het afscheid met de meesten zal voorgoed zijn en dat is
geen leuke gedachte. Maar dat weet je voor je vertrekt. Het is ook een droevige gedachte
dat je overal snel vrienden maakt en je dus in je leven nog veel mensen zult moeten missen
die veraf wonen, of die je uit het oog verliest. Maar zo droevig als die gedachte is, zo mooi is
de keerzijde: beseffen dat je bijna overal ter wereld in staat bent een kleine 'thuis' te schaffen,
als je er zelf maar voor openstaat. Dat vind ik zo geruststellend. Dat wist ik voorheen niet. Op
Erasmus leer je heel veel, talen, gewoontes, culturen, respect. Maar als ze me vragen wat ik
geleerd heb zal ik vooral dat thuisgevoel antwoorden. Van de trein stappen in Jena Paradies, en
denken: ah, oef, ik ben terug in Jena. Wondermooi.
Dus lieve mensen, Sien is weldra weer thuis. En Sien is gelukkig. In Jena, in Leuven, in Opwijk of in Beselare. Daaaag!
Ik mag mijn blog niet in de steek laten. Vandaar: tijd voor een nieuw bericht.
De eerste drie weken hier in Jena zijn voorbijgevlogen.
Er waren weer leuke feestjes, het weerzien met iedereen na de kerstvakantie was
leuk. We hadden ortodox kerstfeest, kwestie van na heel de feestramsamsam maar
nog eens Kerstmis te vieren. We hadden de landenavond van Tunesië die afgezegd
was en kregen Moldavië in de plaats. En gisteren kregen we de kers op de taart:
Brasilië-avond!!!! De presentatie zelf was nogal slapjes, dat in tegenstelling met het
dansen achteraf. De hele avond Brasiliaanse deuntjes, de temperatuur steeg tot
op Brasiliaanse hoogtes en je kon geen enkel lichaamsdeel stilhouden. Gevolg: na een
paar uur volledig gecrasht en tijd om naar huis te gaan, ik kon gewoon niet meer.
Vanavond is het semesterafsluitparty. Hoh, Jena is zot. :)
Volgende week komen Hanne en Jasper ik verlang er zo hard naar dat ik op kot
verloren loop. Er is niet echt dringend schoolwerk en dat is niet goed. De ene prof
moet de informatie voor de paper nog geven, en da's wel jammer want anders kon
ik er al aan begonnen zijn. Die Duitsers hebben nu eenmaal de vervelende gewoonte
al hun papers te schrijven in de lesvrije periode en de proffen passen zich daaraan
aan.
Verder moet ik hier al m'n vertrekdata opgeven en al eens denken waar ik me moet
afmelden en zo. Geen leuke dingen, dat betekent: weldra vertrek. Ik zal het hier missen,
het supermooie Jena met z'n eeuwige sneeuw. De leuke feestjes, elke dag Duits praten,
en vooral de vele lieve mensen. Het afscheid met de meesten zal voorgoed zijn en dat is
geen leuke gedachte. Maar dat weet je voor je vertrekt. Het is ook een droevige gedachte
dat je overal snel vrienden maakt en je dus in je leven nog veel mensen zult moeten missen
die veraf wonen, of die je uit het oog verliest. Maar zo droevig als die gedachte is, zo mooi is
de keerzijde: beseffen dat je bijna overal ter wereld in staat bent een kleine 'thuis' te schaffen,
als je er zelf maar voor openstaat. Dat vind ik zo geruststellend. Dat wist ik voorheen niet. Op
Erasmus leer je heel veel, talen, gewoontes, culturen, respect. Maar als ze me vragen wat ik
geleerd heb zal ik vooral dat thuisgevoel antwoorden. Van de trein stappen in Jena Paradies, en
denken: ah, oef, ik ben terug in Jena. Wondermooi.
Dus lieve mensen, Sien is weldra weer thuis. En Sien is gelukkig. In Jena, in Leuven, in Opwijk of in Beselare. Daaaag!
