Berlijn was geweldig mooi. We bekeken eerst een stuk muur. Kwestie van zeker te zijn dat we wel degelijk in Berlijn waren en kwestie van eens te informeren naar een goeie bouwfirma hier in het Duitse. En dan begon het echte sprookje. We stapten uit aan de haltestelle unter den Linden en daar in de verte, rees hij voor onze petoeterige neusjes op: de enige echte Brandenburger Tor. Moeilijk te geloven dat de poort die nu eigenlijk de keizerin der Duitse poorten is enkele luttele jaren geleden nog volledig in Berlijn-Oost stond. We wandelden verder op de grote allee, Unter den Linden. Schitterend, geen woorden voor, wat een wereldse gebouwen! In de universiteit sprongen we snel even binnen. Jena is super, maar stel je voor dat je daar studeert, zo’n pracht van ’n gebouw! En de trap binnen was ook uniek in de wereld, Rachelle en ik zijn er helemaal fan van: op elke trede staat ’n bordje: pas op, trapje. HAHA hilarisch en dat in ’n oerserieus gebouw, ik kwam niet meer bij. Dus besloten we maar verder te gaan en ’n kerstmarktje te doen, het eerste van de 5 die we deden J MM lekker warme drankjes drinken en veel kijken naar de fantastische mooie cadeautjes. We bekeken nog de Doms, die zijn wondermooi ’s avonds en de mooie Schlossbrücke met oude beelden. Dan was het al huiswaartskeertijd, want de trams rijden niet zo laat. We dronken ons dan maar lazarus aan chocomelks en cola’s in het pubje bij de jeugdherberg. De bubbleroom was de onze. We hoopten op champagne en n whirlpool, maar tevergeefs. Toch ’n gezellig stekje, al word je er gewekt door de Australiërs die binnen en buiten huppen. Altijd geweten dat die kangoeroes vreemde beestjes zijn.
De volgende dag bezochten we het jodenmuseum, dat 2 verdiepingen lang alles wat joods is voorstelt en dan de hele holocaust in 5 luttele paneeltjes samenvat. Die Duitsers. Ik zal ze nooit begrijpen. Dag 2 werd nog gevuld met Checkpoint Charlie, een levensechte tentoonstelling over de nazi’s, de wondermooie joodse synagoge en als Schmankerl (kers op de taart) TOT en MET: ons nachtelijk bezoek aan de Reichstag. Om nooit meer te vergeten. Zo’n uitzicht. Zo’n wondermooi kerstversierde stad. Zo’n prachtige stad en zo’n heerlijke kerstbomen. Angela weet waarom ze Bundeskanzlerin is. Nog een weetje voor de fans: onze vriend Adolf was nooit in de Bundestag. Die brandde af in de jaren ’30. Sneu voor hem. Maar hij moet het maar weten. ‘k Heb het altijd een fout besnorde eikel met te slappe rechterhand gevonden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten